Vroeger, op 34 rue Émile Carpentier, was de lucht gevuld met de geur van witte spiritus en inkt die werd gebruikt om woorden op papier te bevriezen. Vandaag is deze voormalige drukkerij gevuld met de geur van zweet, energie en geluiden.

Dit project is niet alleen de documentatie van een ruimte, vluchtige bewegingen, verschillende lichamen en een heterogeen publiek. Het is eerder de convergentie van verschillende temporaliteiten, een dialoog tussen twee velden, fotografie en dans. Een dynamische uitwisseling tussen de snelheid van beweging, de reflex van het vastleggen van het moment, de onderbreking van het bewerken en de duurzaamheid van het afdrukken op papier.

Na twee jaar doorgebracht te hebben met het vastleggen van het leven van de plek, ondergedompeld in het dagelijkse leven, wil dit project de kroniek van een periode vertellen op het ritme van snapshots, een choreografie van beelden gebaseerd op vluchtige momenten, gestolen blikken, dromerige verwachtingen en overlopende emoties.

Over de auteurs

Irene leerde voor het eerst fotograferen met een Pentax die ze van haar vader had gekregen. Dankzij deze oude analoge camera ontdekte ze haar aantrekkingskracht voor licht. Naast haar carrière als professioneel danseres was fotografie haar grootste passie. Uiteindelijk vond ze een manier om deze twee passies te combineren door zich te richten op het fotograferen van optredens.
Arnaud is opgeleid als grafisch ontwerper, maar fotografie heeft altijd centraal gestaan in zijn werk. De laatste 10 jaar verdeelt hij zijn tijd tussen grafisch ontwerp en fotografie, met Belgische en internationale dansers/performers als zijn favoriete onderwerp.