Mark Tompkins

Als je improviseert, ben je tegelijkertijd aan het luisteren, kijken, voelen, handelen en reageren op de sensaties en waarnemingen. De kunst van realtime compositie gaat niet zozeer over het afwisselen van rollen: passief-actief, bewegend-waarnemend, midden-steunend, binnen-buiten, maar over het open blijven staan voor de rijkdom aan interne en externe impulsen en het ontvangen, verwerken en voorstellen van materiaal in een ononderbroken stroom van feedback. Hoe actief aandachtig te zijn, overbelasting te vermijden, niets te doen en toch te handelen.

Alle zintuigen zijn de hele tijd actief en er vinden voortdurend microverschuivingen plaats. Tegelijkertijd maak je bewuste keuzes om te verschuiven of te veranderen. Het remmen of toestaan dat één zintuig overheerst, vermindert of versterkt de andere zintuigen. Overbruggen, het verbinden van twee of meer gewaarwordingen, vergemakkelijkt verschuivingen. Aandacht voor de stroom - lichaam, adem, ruimte, geluid, licht, mensen en voorwerpen - creëert mogelijkheden van wat er zou kunnen gebeuren. Verschuiving houdt de dans levend.